PARAFIA ŚW. ANDRZEJA BOBOLI W RUDZIE WOLIŃSKIEJ

DIECEZJA
SIEDLECKA

   

22 grudnia 2014 r. Imieniny obchodzą: Franciszka, Bożena, Zenon

  Przyjdźcie na ucztę!    
LITURGIA SŁOWA


Poniedziałek
Czytania:
1 Sm 1,24-28; 1 Sm 2,1.4-8
Ewangelia:
Łk 1,46-56

Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

Intencje
15.12-21.12.2014r.
22.12-28.12.2014r.
 
Ogłoszenia
III Niedziela Adwentu 2014r.
IV Niedziela Adwentu 2014r.
 
Wypominki
Modlitwa za zmarłych
 
Modlitwy
Pacierz, katechizm, litania,modlitwy
 
Przeczytać warto
KIm jest dziewczyna od LOGO ŚDM
Matka Świętego
Cud eucharystyczny w Sokółce
Myśl na nowy tydzień
Słowacja: szokująca rzeźba ofiar aborcji
 
Humor
Biblia na wesoło
Opinie dzieci na temat miłości.
 
Rozważania o życiu
Nie zapomnij o radości
Nie bądź obojętnym
Zwolnij
 
galeria zdjęć
zdjęcia
Filmy
 
Grupy parafialne
Służba liturgiczna
Kółka Różańcowe
Bractwo Serca Jezusowego
 
Serwis informacyjny KRP

Nagrody dla głosujących w plebiscycie TOP REGIONU 2014

Betlejemskie Światełko Pokoju dotarło do Trąbek

Czuwanie modlitewne młodych w Krzesku

Nadbużański Turniej Piłki Siatkowej

Szanujmy wspomnienia... w Sławatyczach

Papież na Anioł Pański: Pan Bóg puka do naszego serca, nie pozwólmy Mu odejść

Adwentowy czas w Grębkowie

Wypadek w Trzebieszowie

Betlejemskie Światełko Pokoju w parafii św. Józefa

Mińsk Maz.: Kierowca skody potrącił kobietę

Słuchaj na żywo KRP


        

 
Aktualności
Rekolekcje adwentowe 2014r.
Nowi lektorzy w naszej parafii
Adwent 2014
Poświęcenie nowej figury św. Andrzeja Boboli
Pielgrzymka do Sanktuarium bł. Karoliny...
Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom
96 ROCZNICA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI
Siostry Zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Śląskich...
Pielgrzymka do Wadowic Kalwarii i Krakowa
Dożynki Parafialne 2014r.
Wakacje z Bogiem - KSM
Piesza Podlaska Pielgrzymka w naszej parafii
150 rocznica śmierci ks. Wawrzyńca Lewandowskiego
Rajd Rowerowy
Jerycho Młodych 2014r.
Pielgrzymka do Lichenia
Odpust Parafialny 2014r.
Instalacja Relikwi św. Andrzeja Boboli w parafii
Pielgrzymka dzieci komunijnych do Sanktuarium w Licheniu.
NABOŻEŃSTWO FATIMSKIE
I Komunia Święta
Dzień św. Floriana
Dziękczynienie za dar kanonizacji Jana Pawła II
KSM w Katolickim Radio Podlasia
Siostry od Aniołów
Modlitwa za zmarłych...
Badanie niedzielnych praktyk religijnych
Pielgrzymka do Sokółki
Letnisko dla dzieci i mlodzieży
Poświęcenie nowych figur
Rajd rowerowy do Jeruzala
Pielgrzymka do Sanktuarium św. Andrzeja Boboli
 
Kalendarz parafialny
 
Kancelaria
czynna
 
Historia parafii
Początki parafii
Budowa plebanii i nowego kościoła
Zakończenie budowy
 
Menu
Informacje o parafii
Księża
 
Porządek nabożeństw
Msze św. i nabożeństwa
 
Sakramenty
Chrzest
Bierzmowanie
Eucharystia
Pokuta
Namaszczenie chorych
Kapłaństwo
Małżeństwo
 
Parafiada 2011
Regulamin
Program minutowy parafiady
Zasady gry i wylosowane drużyny
Tabela punktowa
Wyniki
 
Spowiedź w katedrze
Dyżury spowiedników w katedrze
 
Linki
Droga Krzyżowa
Gorzkie Żale
Wiadomości
Pismo św.
Biblia w mp3
Liturgia godzin
Katechizm Kościoła Katolickiego
Diecezja Siedlecka
Katolickie Radio Podlasie
EKAI
Episkopat
Opoka
Wymiatacze Ruda
tv powiat
Humanitarni
Gmina Wodynie
Gość Niedzielny
śpiewnik religijny
mateusz
 
 
 
Rekolekcje adwentowe 2014r.
 
 

 

REKOLEKCJE ADWENTOWE

W PARAFII ŚW. ANDRZEJA BOBOLI

W RUDZIE WOLIŃSKIEJ  14 –16 GRUDNIA 2014r.

 

 

   Tegoroczne rekolekcje Adwentowe poprowadził ks. Sławomir Zaczek. Przez trzy kolejne dni mogliśmy wsłuchiwać się w Słowo Boże by w  Nim odnaleźć na nowo Boga i w Jego perspektywie spojrzeć na naszą codzienność. Pierwszego dnia mogliśmy na nowo odkryć czym jest grzech pychy i jak go przezwyciężać. W tym dniu również swoją rekolekcyjna naukę miała młodzież na temat zagrożeń swojej wiary. W drugim dniu rekolekcji pochyliliśmy się nad tajemnicą śmierci i naszego do niej przygotowania. Ostatni dzień rekolekcji to spojrzenie na rodzinę i jej problemy oraz rolę matki jaką ogrywa w każdej katolickiej rodzinie.

 

 

 

 

 

 
 
Nowi lektorzy w naszej parafii
 
 

 

NOWI LEKTORZY W NASZEJ PARAFII

 

 

W pierwszą Niedzielę Adwentu na Mszy św. o godz. 11.00 miała miejsce uroczystość wprowadzenia czterech nowych lektorów do posługi czytania Słowa Bożego. Zostali nimi Marcin Stosio, Karol Pietrasik, Bartek Soczewka i Karol Urbanek. Podczas obrzędu, lektorzy publicznie wyrazili pragnienie poznawania słowa Bożego i wprowadzania go w czyn, a także starannego przygotowania czytań biblijnych i wiernego przekazywania Objawienia Bożego na duchowy pożytek własny i wszystkich słuchaczy.

 


Wszystkim nowym lektorom życzymy gorliwości  i wytrwałości w posługiwaniu w naszej wspólnocie parafialnej i nie tylko…

 

                                          ks. Andrzej Polak - proboszcz

 

 

 

 
 
Adwent 2014
 
 

 

Adwent czasem tęsknoty i czuwania

 

 

Adwent znaczy „przyjście”. Kościół mówi o przyjściu Chrystusa na trzy sposoby: o Jego przyjściu w chwili narodzin, o przyjściu Chrystusa do naszego wnętrza dzisiaj i o Jego przyjściu w chwale na końcu czasów. W Adwencie świętujemy przybycie Jezusa Chrystusa do nas.

Spotykamy Go jako Przychodzącego, ponieważ my sami nie jesteśmy u siebie. Jeden z pisarzy tak napisał: „Dzisiaj wieczorem będę miał wizytę. Mam nadzieję, że będę w domu”. Często nie ma nas w naszym własnym domu. Jesteśmy gdzieś daleko z naszymi myślami i uczuciami, z naszymi myślami idziemy na spacer. Ponieważ nie ma nas u siebie, doświadczamy Chrystusa, który już od dawna jest u nas, jako Nadchodzącego.

Potrzeba postawy osobistego „oczekiwania”. Oczekiwanie jest postawą pełną napięcia. Oczekiwanie rodzi w człowieku zdrowe napięcie. Kto czeka, nie nudzi się. Zwraca się w kierunku celu oczekiwania. Celem oczekiwania jest święto. Jednak nie oczekujemy tylko my, także Bóg czeka na nas. Czeka, aż sami otworzymy się na życie i miłość. Oczekiwać znaczy też: rozglądać się wokół siebie, czy ktoś nie nadchodzi, dostrzegać wszystko, co zbliża się do nas. To także: uważać na coś, pielęgnować coś. Oczekiwanie powoduje w nas dwa stany: dalekosiężność spojrzenia i uwrażliwienie na to, co w danej chwili przeżywamy, na człowieka, z którym teraz rozmawiamy. Oczekiwanie otwiera serce. Kiedy oczekuję, odczuwam, że sam sobie nie wystarczam.

Wiele osób nie potrafi oczekiwać. Niektórzy nieprzerwanie świętują Boże Narodzenie, zamiast wypatrywać i w oczekiwaniu kierować serce ku tajemnicom Bożego Narodzenia. Trzeba uczyć się nie zaspokajania natychmiast swoich zachcianek, gdy one się pojawiają. Gdy realizujemy natychmiast to, co chcemy, możemy stać się ludźmi całkowicie uzależnionymi od każdej potrzeby. Oczekiwanie czyni nas wewnętrznie wolnymi. Oczekiwanie otwiera serce. Uczy pokornego wyglądania na spełnienie się naszej najgłębszej tęsknoty. Oczekiwanie sprawia, że nie zadowalamy się czymkolwiek, ale chcemy tego, co naprawdę istotne. Człowiek staje się taki, jakie są jego oczekiwania. One mogą go zacieśniać. Gdy nikt niczego od mnie nie oczekuje, czuję się niepotrzebny. Okres Adwentu zaprasza nas, byśmy poszerzyli w oczekiwaniu swoje serca i wznieśli się wysoko jako ci oczekiwani. Posiadamy swoją wartość. Wielu czeka na nas. Bóg czeka na to, abym żył prawdziwe.

Adwent to czas tęsknoty. Tęsknota to umiłowane pożądanie tego, co do głębi wypełnia nasze serce i co może nas zadowolić. Tęsknota zawsze jest związana z miłością, z sercem, które rozszerza się przez tęsknotę. Dla św. Augustyna tęsknota jest podstawowym odczuciem człowieka. Człowiek jest jedyną istotą, która na ziemi tęskni za Bogiem. Kto stłumi swoje tęsknoty staje się człowiekiem pożądliwym. Żądza to zawsze stłumiona tęsknota. Adwent powinien być czasem ponownej przemiany naszych żądz w tęsknotę. Żądze, to wewnętrzne uzależnienia człowieka. Problemem jest wówczas to, że nie potrafimy żyć bez określonego zachowania, czy określonej rzeczy. Nasze ludzkie pożądanie zawsze wykracza poza to, co codzienne i banalne. W ostateczności jest to tęsknota za domem, poczuciem bezpieczeństwa, za utraconym Rajem.

Ludzka tęsknota ma pozytywne działanie. Powstrzymuje nas ona od tego, by życie nie wypełniać przesadnie oczekiwaniami i nie przytłaczać innych ludzi naszymi życzeniami. Tęsknota uwalnia mnie od uwięzienia przez ten świat. Każe mi w jakimś stopniu już teraz uczestniczyć w życiu innego świata. Trzeba nauczyć się tego, że żaden człowiek nie może spełnić mojej najgłębszej tęsknoty. Dzięki temu mogę patrzeć na innych jako człowiek wewnętrznie wolny przez to, że nie wtłaczam ich w moje stałe ramy zbyt wysokich oczekiwań. Tęsknota umożliwia mi także wychodzenie bez uprzedzeń naprzeciw innym. W taki sposób mogę cieszyć się spotkaniem z drugą osobą.

Jeden z pisarzy użył następującego sformułowania: „Jeśli chcesz zbudować statek, naucz ludzi tęsknoty za odległymi morzami”. Jeśli chcesz kogoś nauczyć się modlić, naucz go tęsknoty za Bogiem. W tęsknocie znajduje się siła, która uzdalnia człowieka, aby skutecznie pomijał w swoim życiu to, co jest utopią. Tęsknota zmusiła ludzi średniowiecza do budowy wysokich katedr. Sztuka budowania żyła dzięki tęsknocie. Muzyka żyje dzięki tęsknocie człowieka. Tęsknota zatem otwiera człowiekowi okno na niebo. Sztuka jest objawieniem wieczności, jest wyrazem tęsknoty za czymś zupełnie odmiennym. Tęsknota ma moc, otwiera ciasny, ludzki świat, otwiera horyzonty. Ona nie pozwala wpadać w popłoch, gdy wydarzenia życia są dramatyczne; ustawia człowieka na śladach nadziei. W okresie Adwentu winniśmy pytać o swoją najgłębszą tęsknotę. Gdy ją spotkam i będę w niej trwał, moje serce powiększy się, poczuję się wolny. Potrzeba zaufać tęsknocie za prawdziwym życiem i autentyczną miłością, za wiernością, niebem i Bogiem.

Budzenie się należy do Adwentu. Możemy przyjąć Boże nadejście, gdy wstaniemy ze snu. Adwent nie jest ucieczką w piękne fantazje, lecz budzeniem się do rzeczywistości. Właściwą rzeczywistością jest Bóg. Ponieważ śpimy i błądzimy w jakichś wyobrażeniach o życiu, nie przyjmujemy Boga naprawdę, to znaczy tak, jak On przychodzi do nas. W Adwencie nie chodzi jednak tylko o budzenie się, lecz przede wszystkim o czuwanie. To jest postawa zasadnicza w tym okresie. Ktoś, kto czuwa, każdą chwilę stara się przeżywać świadomie, cały jest obecny. Do czujności należy trzeźwość. Czujnym jest ten, kto siebie nie usypia: tabletkami, nadmiernym mówieniem, narzekaniem, nadmiernym jedzeniem, bawieniem się życiem. W Adwencie wielu ludzi usypia z powodu nadmiernej zapobiegliwości.

 

zródło: http://profeto.pl/homilie/sludzy-slowa/ks-jozef-pierzchalski-sac,1048.html 

 

 
 
Poświęcenie nowej figury św. Andrzeja Boboli
 
 

 

Poświęcenie nowej figury

św. Andrzeja Boboli w naszej Parafii

 

 

   Każdego 16-go dnia miesiąca, nasza wspólnota parafialna gromadzi się, by w nowennie za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli zanosić modlitwę do Boga. Również i 16 listopada 2014r. zgromadziliśmy się licznie na Mszy św. o godz. 9.00. W tym też dniu, w sposób szczególny modliliśmy się za naszego pierwszego Proboszcza księdza kanonika Jana Głąba w 36 rocznicę Jego śmierci.

    Po Mszy św. została poświęcona nowa figura patrona Parafii św. Andrzeja Boboli, która jest umieszczona przed naszą świątynią. Na zakończenie zaś uroczystości zgromadziliśmy się wspólnie na cmentarzu parafialnym, aby przy grobie ks. Jana prosić dla Niego o dar nieba.

    Serdecznie dziękuję każdemu za udział we wspólnej modlitwie. Dziękuję też wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do powstania figury św. Andrzeja Boboli. Niech obecność figury św. Andrzeja Boboli przypomina nam, że za Jego wstawiennictwem możemy zwracać się w licznych intencjach do Pana Boga. Bóg zapłać.

                                                     Ks. Andrzej - proboszcz


 

 

 

 
     

Zapraszamy

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR